Zeeolifanten helpen klimaatonderzoekers

Dieren met sensoren verzamelen gegevens over ijsvorming

Sommige plekken op aarde zijn zo moeilijk toegankelijk dat het bijna onmogelijk is hier wetenschappelijke gegevens te verzamelen. Eén van deze plekken is de zee onder het zeeijs op de zuidpool. Zeeolifanten hebben dit probleem nu echter opgelost.
In 2004-2005 gaven wetenschappers van een natuurhistorisch museum in Frankrijk 58 zeeolifanten meetapparatuur mee om zo gegevens in te zamelen onder het ijs. Een zeeolifant zwemt tot 100 km per dag en kan een diepte bereiken van wel 2000 meter: de apparatuur maakte dus een flinke reis.
Zo werden temperatuur en zoutgehalte van het water onder het ijs gemeten. Met name het laatste is belangrijk omdat het iets zegt over de vorming van het zeeijs. Als zeeijs bevriest, wordt er zout afgezet in het water onder het ijs. Het variabele zoutgehalte geeft dus een indicatie van de hoeveelheid ijs erboven. Analyses van de gegevens tonen aan dat het zeeijs in augustus langzamer groeit dan bij eerdere, minder secure meetmethoden was aangetoond. De ijsvorming is voor de zeestromingen van groot belang. De zilte waterlaag zakt namelijk, drijft langs de bodem de oceanen in en gaat dan deel uitmaken van de grote stromen die het mondiale klimaat bepalen.
Zeeolifanten komen zo’n 60 keer per dag naar het zeeoppervlak om te ademen en daardoor kon de radiozender de verkregen meetgegevens naar een satelliet sturen.