Meteoren van toen zijn nu te meten

De meteoor die 65 miljoen jaar terug op de aarde viel en zorgde voor de uitroeiing van de dinosaurussen, was vier tot zes kilometer in doorsnee.
De universiteit van Hawaii heeft een methode ontwikkeld om de grootte van meteoren te bepalen op grond van variaties in het isotoopgehalte van het element osmium. Een meteoor heeft zijn eigen variant van een osmiumisotoop, en als hij in zee belandt, zoals 65 miljoen jaar geleden, wordt het element in de zeebodem ingekapseld. Door de hoeveelheid van de vreemde osmiumisotoop in het bodemmateriaal te meten, kan nu ook de grootte berekend worden.