De achterkant van de maan is de beste plek van het zonnestelsel voor een radiotelescoop. Omdat deze kant altijd van de aarde af staat, geeft hij de beste bescherming tegen radioruis van aardbewoners. Tegelijk bereiken alle signalen het maanoppervlak, want er is geen beschermende atmosfeer. De NASA heeft de eerste stappen gezet voor een radiotelescoop aan de andere kant van de maan. De instrumenten zijn nog niet ontwikkeld, maar een onderzoeksteam buigt zich over de benodigde stroom, kosten en gewichtsproblemen.
Het idee: een antenne die bestaat uit een dunne polyimidefilm met stukken metaal wordt op het oppervlak van de maan uitgerold. De telescoop krijgt drie armen van elk een meter breed en 500 meter lang, die samen een T vormen. De radiotelescoop, die ongelofelijk scherpe beelden kan nemen, weegt samen met de nodige elektronica rond de honderd kilo.
De ultieme wens is een radiotelescoop te bouwen van een vierkante kilometer groot, in de jaren 2020. Hierbij is vooral de straling van neutrale waterstof, die vlak na de oerknal is uitgezonden, interessant, want daaraan is de verdeling van materie na de oerknal af te lezen. Waterstofstraling valt in de FM-band, dus radiostationnetjes op aarde overstemmen het signaal al.
Abonnement: Volgens onderzoekers is het puur toeval dat er geen mammoeten meer zijn. Lees alles over deze nieuwe onderzoeksresultaten in dit nummer.
Abonnement: Download een hele aflevering van Wetenschap in Beeld. Helemaal gratis. Je moet alleen geregistreerd gebruiker zijn van wibnet.nl.
Het wemelt op internet van de leuke video's en fragmenten over wetenschap.
Lees wat de journalisten Helle en Henrik Stub van Wetenschap in Beeld over het heelal te melden hebben.
Verdiep je in de grootste gebeurtenissen van de 2. Wereldoorlog.