Hoe lang is de Dode Zee al dood?

De Dode Zee ging waarschijnlijk 14.000 jaar geleden dood. Toen droogde het enorme Lasanmeer bijna helemaal op, en op het diepste punt bleef de Dode Zee over als een geïsoleerd meer zonder enige afwatering en met een extreem hoog zoutgehalte. Het meer zou rond 5000 jaar geleden echter een bloeiperiode gekend hebben, toen het water meer dan 100 meter steeg en het zoutgehalte daalde.
Nu is de Dode Zee een dikke, zoute substantie met wel 340 gram zout per liter op grotere diepten. Dat is tien keer zoveel zout als er in gewoon zeewater zit. Een liter water uit de Dode Zee weegt 1240 gram. Alleen het Assalmeer in Djibouti heeft een hoger zoutgehalte van soms wel 40%.
De Dode Zee heet zo omdat dieren niet kunnen overleven in het zoute water. Vissen die met het zoete water uit de rivier de Jordaan meekomen, sterven als ze in de Dode Zee terechtkomen. De zee is echter niet helemaal dood. Sommige micro-organismen doen het goed in het extreem zoute water, en hevige regenval in de woestijn rond de zee kan het water zoeter maken, waardoor het leven ineens opbloeit. Na hevige regens in de winters van 1980 en 1992 kleurde het water zelfs rood door alle Dunaliella-algen en zoutminnende bacteriën. Algen overleven door veel glycerol aan te maken, dat hun osmotische druk verhoogt en zo voorkomt dat het zout binnendringt.
Als je langs de oevers van de Dode Zee wandelt, loop je in feite 418 meter onder het zeeniveau; het is de laagst gelegen plek van al het land op aarde.
Al duizenden jaren kent dit mineraalrijke water gezondheidstoepassingen. Bovendien heeft de Dode Zee de balsem geleverd voor het mummificeren van Egyptische farao’s en potas voor mest.