We lopen rondjes als we verdwaald zijn
Proeven toonden aan dat we oriëntatiepunten nodig hebben om op koers te blijven.
Jan Souman/Max-Planck-Institut
Met zon- en maanlicht liepen de proefpersonen recht (geel), en zonder licht liepen ze in rondjes (blauw).
Je kent het wel uit films en boeken: wie verdwaald is, loopt rondjes en kruist telkens zijn eigen spoor. Onderzoek aan het Duitse Max Planck-instituut in Tübingen wijst nu uit dat dit geen verzinsel is.
Vrijwillige proefpersonen werden het bos van het Duitse Bienwald en de Tunesische woestijn in gestuurd om te testen of ze een paar uur achter elkaar rechtuit konden lopen. Zolang de zon of maan scheen, bleven de wandelaars probleemloos op koers; dit zagen de onderzoekers op hun gps.
Maar het richtingsgevoel bleek stukken minder te zijn op bewolkte dagen en nachten zonder maan. Zonder dat ze het zelf merkten, begonnen de proefpersonen al gauw rondjes lopen. Hieruit leiden de onderzoekers af dat de hersenen afhankelijk zijn van oriëntatiepunten om op koers te kunnen blijven.
- Meest gelezen
- Nieuwste
Huidige editie
Abonnement: Volgens onderzoekers is het puur toeval dat er geen mammoeten meer zijn. Lees alles over deze nieuwe onderzoeksresultaten in dit nummer.
Download een gratis proefnummer
Abonnement: Download een hele aflevering van Wetenschap in Beeld. Helemaal gratis. Je moet alleen geregistreerd gebruiker zijn van wibnet.nl.
Volg de ruimteblog
Lees wat de journalisten Helle en Henrik Stub van Wetenschap in Beeld over het heelal te melden hebben.
